… ตั้งแต่เธอได้ก้าวเข้ามาในชีวิตชีวิตฉันก็เปลี่ยนไป ดูสดใสมีชีวิตชีวา จากที่เคยอยู่อย่างเดียวดายใช้ชีวิตเพื่อให้ตัวเองมีความสุขไปวันๆ จากคนที่ผิดหวังเพราะรักมาตลอด จากคนที่ถูกปฏิเสธมาตลอดก่อนที่จะมีเธอ ฉันเคยไขว่คว้าหาคนที่จะมาร่วมชีวิตหลายต่อหลายครั้ง จนตัวฉันคนพบว่าการจะหาใครสักคนนั้นยากมากๆ ไม่ใช่ตัวเราที่เป็นฝ่ายเลือก แต่เราต้องเลือกซึ่งกันและกัน ฉันเลือกเธอเธอเลือกฉัน แล้ววันหนึ่งฉันเจอคนที่ค้นหามานานก็คือ "เธอ"

ฉันบอกเธอได้ตลอดเวลาเพียงแค่ผ่านกระดาษเท่านั้น ฉันเข้าใจว่ามันเป็นการหลอกตัวเอง ทำให้ตัวฉันเองเข้าใจไปว่าเธอยังอยู่ข้างกายฉันเสมอฉันยังติดต่อกับเธอได้ตลอดเวลาเมื่อไหร่ก็ได้แต่ในความจริงสิ่งที่ขาดหายไปก็คือทั้งตัวและใจเธอแต่ฉันก็สามารถมีเธออยู่ตลอดเวลา มันก็เหงาบ้างในช่วงเวลาที่อยากให้เธออยู่ข้างๆยามที่ฉันท้อแท้แต่ฉันคิดเสมอว่าเธออยู่ใกล้ฉันตลอด เป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ ถึงแม้ว่าเธออาจจะไม่กลับมาหรือรับรู้ความเป็นไปของฉันเลย ในช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันจำเธอได้ในสิ่งที่ดีๆที่เราทำให้แก่กันและกัน เธอให้ฉันฉันให้เธอ เรื่องราวดีๆหลายอย่าง ช่วงเวลาที่ผ่านเข้ามา และเลยผ่านไป

                                                                    แต่ฉันจำต้องอยู่ห่างๆเพื่อให้เธอเป็นตัวเธอมากที่สุดและทุกๆวัน ฉันก็เฝ้ามองเธออยู่ เธออาจจะคลาดสายตาไปบ้างแต่ก็พยายามมองหาเธออยู่เสมอ ได้เพียงแค่มองเท่านั้น อยู่ๆก็นึกถึงเพลงนี้ ไม่รู้ทำไม ตัวฉันอาจเป็นอย่างเช่นเพลงนี้ก็ได้ " เพื่อเธอตลอดไป " แต่การทำเพื่อเธอมันก็มีขอบเขตอยู่บ้างใช่ว่าจะทำหัวปักหัวปำทำเพื่อเธอทุกเรื่อง ฉันไม่ได้ปิดกั้นตัวเอง ฉันไม่ใช่ไม่กล้าเปิดรับใครใหม่ ฉันไม่ได้อยู่ในโลกส่วนตัว ฉันไม่ได้กลัวที่จะมีความรัก ซึ่งตอนนี้แม้เธอหมดรักไป ฉันก็ยังเป็นคนที่ดูแลเธอในฐานะคนคนหนึ่งห่วงใยเธออยู่ห่างๆ

        ตอนนี้ถ้าถามว่ายังรักเธอไหม? ก็ยังบอกได้อยู่ว่ารัก และถ้าถามว่าห่วงเธอมากไหม? ก็ยังห่วงอยู่เสมอ แต่ตัวเธอก็ต้องดำเนินชีวิตในแบบที่เธอได้เลือกไว้ซึ่งมีเขา แม้เธอเรียกร้องขอความช่วยเหลือจากฉัน ฉันก็ไม่สามารถช่วยเธอได้เพราะเขาของเธอไม่ต้องการให้ฉันเข้าไปวุ่นวายชีวิตของเขาและเธออีกต่อไป เมื่อเธอมีปัญหา ฉันคือทางออกที่เธอนึกถึงและเป็นที่ระบายสำหรับเธอ…………… เมื่อเธอมีความสุข ฉันกลายเป็นตัวปัญหา……….. สำหรับเธอและเขา เมื่อเธอมาขอให้ช่วย แล้วฉันช่วยได้เท่าที่ฉันทำได้… แต่...ฉันเป็นคนไร้ความสามารถไม่มีประโยชน์…เพราะช่วยเธออย่างที่เธอต้องการไม่ได้ ช่างเถอะ!……. ช่างมัน……! มันไม่มีอะไรยากเกินไปหรอกชีวิต ถ้ารู้จักเรียนรู้และแก้ไข กับสิ่งที่ตัวเองเป็นคนสร้างขึ้น แต่ถ้าวันหนึ่งเมื่อเธอกลับมาหาฉันก็คงบอกได้เพียงแค่ "อย่าไปคิดมากนะ พี่ผ่านมันมาแล้ว" "ใช้สิ่งที่ผ่านมาเป็นบทเรียนนะ" "พี่เป็นกำลังใจอยู่ตรงนี้นะ ขอให้คิดแค่พี่นะ อย่าเกินเลย จะทำให้เราทั้งคู่เจ็บเปล่าๆ"

        กระดาษ………ปากกา………ตัวหนังสือ ทุกๆถ้อยคำที่ร้อยเรียงออกมาเป็นข้อความจากฉันที่อยากให้เธอได้รับรู้และเข้าใจ สองสิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากบอกเธอคือ ฉันคิดถึงเธอเสมอมาไม่ว่าเวลาใด เธอคือคนที่ฉันรักนะ แม้อะไรมันจะเปลี่ยนไปเธอก็ยังอยู่ในใจฉันเท่านั้น แค่ในใจเท่านั้น………..